فصل هفتم غزنويان ( 351 - 582 ه . ق . ) ( 962 - 1186 م . ) در اواخر عهد سامانيان ، تسلط غلامان ترك‌نژاد در دستگاه دولتى ، و كودكى شاهان سامانى و بروز اختلاف بين سران كشورى و لشكرى ، موجب آن شد كه اولياى امور براى اداره كشور درمانند . بيشتر اوقات زمامداران سامانى در حدود سال 370 هجرى صرف مخالفت با يكديگر و شورش بر سلاطين مىشد . از جمله ، سوء تفاهمى كه ميان منصور ابن نوح و آلپتكين حاجب سپهسالار خراسان پديد آمد ، سبب آن شد كه آلپتكين از خراسان رهسپار افغانستان شود و در شهر غزنين در سال 351 هجرى اساس سلسله جديدى را پىريزى كند . از سال 351 هجرى آلپتكين در حدود كابل و نواحى كوهستان شرقى افغانستان سرگرم جهاد بود و بعد از مرگ او پسرش اسحاق به حكومت رسيد . در سال 366 هجرى سبكتكين داماد آلپتكين زمامدار غزنه شد . در همين سال شهرهاى بست و قصدار را تصرف كرد و شهر بلخ را پايتخت خود قرار داد . وى در سال 387 هجرى هنگامى كه از بلخ عازم غزنه بود ، درگذشت .